Eline de Boo
schrijver | blogger | spreker

In wezen | Feuilleton over zoektocht naar geluk in 100 dagen. Lees hier!

Lize is een dertiger op zoek naar de sleutel om lang en gelukkig te leven. Haar carrière op een ministerie in Den Haag is belangrijk voor haar, maar kan werk de leegte die ze ervaart vullen? Van haar salaris kan ze in ieder geval een comfortabel leven kopen, wat incidentele geluksmomenten oplevert. Misschien ligt de sleutel tot geluk bij familie of in de liefde van een man? En wat kan geloof bijdragen? Haar zusje daagt Lize uit om elke dag op Facebook verslag te doen van ‘100 days of hapiness’. Volg Lize, herken haar vragen in haar zoektocht naar geluk en moedig haar aan...

feuilleton 'In wezen'



Blauw zeil | Nu in de boekhandel of bestel hier!

Studente Marai Nikai draagt de gebrokenheid van twee generaties met zich mee. Haar oma is bitter door haar ervaringen in een Jappenkamp, haar afstandelijke moeder Lydia rebelleert tegen haar Zeeuwse gereformeerde opvoeding en trouwt een Japanse zakenman. Op zoek naar haar eigen identiteit brengt Marai een semester door in Japan, waar ze met haar grootouders de verschrikkelijke tsunami meemaakt. Thuis in Nederland kan ze haar verhaal niet kwijt en verstikkende dromen lijken werkelijkheid te worden. Maar is er wel voor het eerst iemand die haar ziet staan. Als ze zwanger blijkt te zijn, neemt haar leven een onverwachte wending.

Blauw zeil is een filmisch geschreven roman over drie beschadigde generaties.

Morgen is het Pinksteren. Voor de meeste mensen vandaag eigenlijk al. De tienduizenden bezoekers van Opwekking staan al in vuur en vlam, maar ook degenen die eigenlijk geen idee hebben waarom Pinksteren gevierd wordt, genieten volop van het lange Pinksterweekend. Het zonnetje liet het vandaag nog wat afweten, maar de stralende bruid Meghan Markle en Prince Harry maakten dat royaal goed.

Als het morgen beter weer is, brunchen we, gaan naar het strand, de camping of Pinkpop. Maandag gaan we naar de auto- of meubelboulevard alvast ons vakantiegeld uitgeven. Lekker, zo’n extra vrije dag, maar waarom we maandag niet naar kantoor of school gaan, weet minder dan de helft van Nederland.

Sommigen gaan op zoek naar betekenis. ‘Wat is Pinksteren’ is zelfs de meest gestelde vraag op Google. Bijzonder is dat niet de kerk, maar vooral algemene websites informatie aanbieden. Wikipedia, kunst-en-cultuur info en zelfs business-insider proberen in een paar zinnen de achtergrond van Pinksteren uit te leggen. Een filmpje op de website van het populairwetenschappelijke tijdschrift Quest zegt het zo: ‘Pinksterdag was de dag dat de heilige Geest neerdaalde op aarde. Dat was voor zoveel mensen het sein om zich bij een kerk aan te sluiten, dat het ook wel wordt gezien als het ontstaan van de kerk. En dat werd zo uitgebreid gevierd, dat ze er nog een tweede Pinksterdag voor nodig hadden.’

Pinksteren als verjaardagsfeestje van de kerk. Dat klopt: we zingen God en onszelf ‘in de gloria’ toe, in sommige gemeenten klinkt tongentaal en op de zondagschool knutselen onze kinderen feestmutsen met vlammetjes. Zo blijven we als kerk al tweeduizend jaar dichtbij de Bijbel. In Handelingen 2 staat het namelijk zo beschreven:

1Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar.2Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. 3Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, 4en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven.

Maar als we het bij onze Pinksterdiensten laten, doen we de heilige Geest en de wereld tekort. Het Pinksterverhaal gaat namelijk verder. Het wordt een opstootje daar in Jeruzalem en de volgelingen van Jezus die de heilige Geest ontvangen hebben, spreken iedereen in hun eigen taal toe. Petrus legt uit wat er gebeurt:

32Jezus is door God tot leven gewekt, daarvan getuigen wij allen. 33Hij is door God verheven, zit aan zijn rechterhand, en heeft van de Vader de heilige Geest, die ons beloofd is, ontvangen. Die Geest heeft hij op ons doen neerdalen, en dat is wat u ziet en hoort.’ ... 39want voor u geldt deze belofte, evenals voor uw kinderen en voor allen die ver weg zijn.’

De apostelen begrepen meteen dat de heilige Geest uitgedeeld moet worden. Niet opgesloten in de kerk en ons hart uit angst dat ze het buiten toch niet begrijpen. Prima dat we ons morgen in onze kerken en de grote Opwekkingstent in Biddinghuizen opnieuw laten vullen met de heilige Geest. Maar dan erop uit! Dat kan naar het strand, de camping, desnoods Pinkpop of de meubelboulevard zijn. Als er maar mensen zijn aan wie je iets kan laten merken van de Geest die we ontvangen hebben. De Geest die ons helpt om te getuigen van Jezus. Noem het met grote woorden zending, evangelisatie, missionair zijn, of gewoon op je eigen soms hulpeloze manier je geloof leven. Het is geen optie die Petrus aanbiedt, het is de opdracht van Jezus zelf net voordat Hij terug naar de hemel gaat en ons de Heilige Geest belooft.

We moeten het ons als christenen aantrekken dat zoveel mensen om ons heen niet van Pinksteren weten. We krijgen elk jaar zelfs een extra vrije dag om uit te leggen wat het betekent. En daarna nog 363 dagen waarin je mensen in het gewone dagelijks leven op je werk, bij de sportclub, op het schoolplein en bij het uitlaten van de hond kan spreken over wat jouw geloof betekent. Als we dat nu allemaal gaan doen, hoe onwennig en bescheiden ook, dan gaat het percentage van landgenoten die op z’n minst weten wat Pinksteren is volgend jaar omhoog.

Deze tekst werd uitgesproken als weekpreek op EO Live, Radio 5, 19 mei 2018.

Reacties

“Hashtag luiheid”,  zegt een tiener tegen zijn reisgenote, terwijl hij opstaat in de trein. Het intrigeert me. Gelukkig snapt het meisje het ook niet en vraagt verduidelijking. “Ik stap uit bij deze deur, dan hoef ik minder ver te lopen.” “Hashtag teveelmensen”, zucht ze. “Hashtag teveelhuiswerk”, lacht de jongen weer.

Ik moest even goed zoeken voor ik het hashtag-teken op mijn toetsenbord gevonden had. Misschien omdat ik niet twitter en als traditioneel schrijver meer om schoonheid van taal geef dan om het samenvatten van concepten in één term. Spaties spelen geen rol, kreten volgen elkaar letterlijk zonder pauze op. # is het grafische symbool dat gebruikt wordt om trefwoorden in een bericht te markeren, zodat ze gemakkelijker kunnen worden teruggevonden. Niet dat iemand in de vluchtige wereld van de sociale media ooit iets terugzoekt, maar toch. De therapeutische werking lijkt meer te zitten in het openbaar maken van iets dat jou bezighoudt. Je gooit het er uit en dat lucht op. Denk maar aan #metoo (ik ook). Heel terecht dat slachtoffers van ongewenst seksueel gedrag zich uitspreken en aandacht vragen voor dit enorme probleem. Maar zoals in veel maatschappelijke discussies naar aanleiding van #onderwerpen mist diepgang. Wie durft het echt te hebben over oorzaken van #metoo? Ik zie geen link gelegd met #pornomagnietnormaalzijn, laat staan met #zonde.

Deze dagen duikt de #kerst op. Het wordt gekoppeld aan mooi versierde kerstbomen, foto’s van gezellige dinertjes bij kaarslicht, luxe cadeaus, maar ook aan nobele acties zoals die van mensen die juist in deze periode een kerstengel voor een ander proberen te zijn. Deze hashtag staat opnieuw voor het delen van een gevoel: gezelligheid, vrijgevigheid, misschien zelfs dienen of delen. Net als bij veel hashtags, missen we het punt. God stuurde geen abstract bericht met #genade, maar zijn eigen Zoon die ons aanziet, aanspreekt en vergeeft. Wil je kerst toch in een hashtag vangen? Kies dan voor #Jezus. Die hoef je na kerst niet te vervangen, maar gaat ook met Pasen, zelfs tot in eeuwigheid mee.

Reacties